Şehir rehberi

Havalimanından gelirsin. Karakolun gişesinde bir ad ve soyad verirsin: şehir seni Minecraft kullanıcı adınla değil, bu adla tanıyacak. Bu ad başının üstünde, sohbette, telefon rehberinde ve polis evraklarında görünür.

Gişe sana aynı anda iki şey verir: kimlik kartın ve arsan. Kartı üstünde taşı — metro turnikeleri onu okur, polis de ister. Kart kaybolabilir ya da çalınabilir; adın ise hep seninle kalır.

Hiçbir şey üretilmez. Üretim masaları kapalı, taş kesici ve demirci masası da öyle: sahip olduğun her şey bir tezgâhtan satın alınır. İki istisna var: restoran mutfakları ve sunucunun çalıştırdığı ürün zinciri.

Para, sen sattığında, şehre girer; satın aldığında ise çıkar. Paranın boşuna şişmesini engelleyen budur: bir tezgâhta al-sat yapmak hiçbir şey kazandırmaz, çünkü geri alım fiyatı her zaman satış fiyatından düşüktür. Kendi kendine yeniden büyüyen şeyler — sarmaşıklar, yosun, kaktüs — ise hiç geri alınmaz.

Bankamatik üstünde taşımak istemediklerini saklar; üstünde taşıdıkların ise bir aramada kaybolabilir. Hesap dönem başına %2 bileşik faiz getirir: bir dönemin faizi de sonraki dönemde faiz kazanır. Faiz, hesabı her kullandığında hesaplanır; yani unutulan bir hesap unutulmakla hiçbir şey kaybetmez.

Meslek belediyeden alınır. Yapılan her görev ödenir: ne patron var ne çalışan, ve çalışmak için kimseyi beklemen gerekmez. Bir tezgâh şirket değil, bir daldır.

Rütbeler konusunda açık olalım. Her meslek rütbeler tanımlar, ama bugün tüm oyunda deneyim kazandıran tek bir eylem var: ev araması; onu da bir polis yapar. Yani bir aşçı, bir madenci ya da bir pizzacı ne yaparsa yapsın ilk rütbesinde kalır. Rütbeler var, ilerleme henüz yok.

Polis görev başına değil süreye göre ödenen tek meslektir, çünkü satacak bir şeyi yoktur — ve yalnızca görevdeyken ödenir.

Restoranlar, bir şehirde gerçekten üretilen tek şeydir. Altı restoran, altı meslek, ama tek bir çalışma şekli: kasada siparişi alırsın, hazırlarsın, servis edersin.

• Buzdolabı, dondurucu ve raf stoğu tutar. Her restoranın kendisininki var ve içinde ne bulacağın orada ne servis edildiğine bağlı.
• Makineler pişirir: fritöz, ızgara, fırın. İçine çiğ bir parça koyarsın, beklersin, pişmiş bir parça ya da hazır bir yemek alırsın.
• Hazırlık tezgâhı birleştirir. Bir yemeğin parçalarını üstüne koyarsın, o da sana tabağı verir.

Birleştirme üç kurala uyar ve bunlar bilerek katıdır. Temel parçaların hepsi gerekir — etsiz bir kebap, malzemesi eksik bir kebap değil, bir hatadır. En az bir malzeme gerekir. Ve yabancı ya da çift hiçbir şey olmamalı: iki ekmek daha yüksek bir burger yapmaz, hiçbir şey yapmaz.

Bir sipariş bir yemek ister, bazen bir yan ürün, bazen bir içecek. Para kazandıran, tam olarak isteneni servis etmektir; mesele hızlı olmak değil, fişi okumaktır.

Makineler ve süreleri

Hazırlanacak yemekler

Pizza, ayrı bir konu

Pizza bir hamurun üzerinde hazırlanır, sonra fırına girer; menüsü serbest malzemelerden değil, adı olan tariflerden oluşur. Kullanılabilen malzemeler: Sauce tomate, Creme, Mozzarella, Basilic, Jambon, Champignon, Chevre, Miel, Chorizo, Poivron, Oignon.

İçecekler

Musluktan: Soda Orange, Limonade, Cola, Cola Zero, Eau. Kutuda: Canette soda orange, Canette lemonade, Canette cola, Canette cola zero, Canette blue energy, Canette green energy.

Restoran restoran

Her restoranın stoğu farklıdır: buzdolabında, dondurucuda ve rafta tuttukları tam olarak tariflerinin istediğidir.

Metro şehri, arsanı ve iş yerlerini birbirine bağlar. Turnikeden geçmek için bir bilet ve kimlik kartın gerekir. Polis bir peronu kapatabilir.

Yanında bir hayvan götürebilirsin, yeter ki tasmalı olsun.

Şehir haritası dükkânların, gişelerin ve üç istasyonun yerini koordinatlarıyla gösterir.

Arsan, belgelerinle birlikte havalimanında sana verilir. Her kenarı 44 blok, altında da on blok kadar toprak var — bir mahzen kazmaya yeter. Sana atandığı anda çevresine bir yol inşa edilir.

Kira yok. Üstüne istediğini inşa edersin ve blok blok satın alırsın. İznin olmadan kimse dokunmaz — geçerli bir nedeni olan polis hariç.

Şehir merkezi ise korumalıdır: dükkânlar, restoranlar ve hizmetler kırılamaz.

Polis yasayı uygular, sakinleri korur ve torbacıları tutuklar. Görevdeyken üniforma zorunludur ve aletleri karakol ödünç verir; görev dışında bir polis herkes gibi bir sakindir.

• Üst araması — bir memur üstünde taşıdıklarını görür ama onlara dokunamaz.
• Şok tabancası 5 saniye hareketsiz bırakır; plastik kelepçeler 3 dakika dayanır ve kelepçeliyken ellerini kullanamazsın.
• Hapis — ceza, oyunda bağlı geçirilen süreyle çekilir. Oyundan çıkmak cezayı kısaltmaz.
• Avukat, belediyede, 15 000,00 tutar ve bir sonraki cezanı 2 ile böler.
• Üretim lisansı 40 000,00 tutar ve 7 gün geçerlidir. Bir memur onu görmek isteyebilir.

Hiçbir şey üretilmediği için her şey bir tezgâhtan geçer. Şehirdeki tezgâh sayısı 15, toplamda 1.887 ürün var. Her birinin kendi adresinde kendi dükkâncısı var: satın almak bir menü değil, bir yolculuktur.

Bir tezgâhta Alış sütunu ödediğin tutar, Geri alım ise dükkânın sana verdiğidir. Tire, dükkânın o ürünü geri almadığı anlamına gelir. Arama yalnızca ekrandaki reyonda değil tüm dükkânda arar ve aksanları önemsemez.

Bir Cube RP şehri, modu kurulu olarak kiralanır. Sahibi cezaları, maaşları, fiyatları ve ceza kanununu sunucusunun sayfasından ayarlar, sunucu da bunları kendiliğinden okur: düzenlenecek dosya yok, istenecek yeniden başlatma yok.

Paketleri gör.