Workshop

Sztabka w drugiej ręce, młot w głównej i uderzasz: pięć uderzeń daje płytę żelazną, złotą albo miedzianą.

Uderz w płytę żelazną albo stalową: koło zębate. Pręt miedziany z walcarki: dwa kable miedziane. Wytrzymuje tylko 10 płyt.

Niektóre przepisy na stole warsztatowym wymagają go w slocie na narzędzie.

Kowadło w drugiej ręce, osiem pociągnięć piłą: rozpada się na cztery nóżki maszyn, na których stoi każda maszyna.

Stół warsztatowy 5×5. Działa tu wszystko ze stołu rzemieślniczego vanilla plus duże przepisy: maszyny, silniki, panele, ekrany. Niektóre wymagają narzędzia w specjalnym slocie.

Twoja pierwsza maszyna: sztabki żelaza, złota, miedzi, stali albo netherytu wychodzą jako płyty albo pręty.

Przychodzi bez walców: płaskie walce robią płyty, żłobione walce robią pręty. Komplet wytrzymuje około tysiąca przejść.

Jeszcze bez prądu? Załóż korbę na koniec walca i kręć ręcznie.

Kuźnia do żelaza hartowanego robi stal: żelazo topi się w tyglu (sztabka = 90 mB), każde odlewanie pochłania 250 mB lawy i 4 węgle, potem idzie do hartowania. Zbiornik hartowniczy potrzebuje jednego wiadra wody, raz.

Forma na klapie decyduje, co wychodzi: cztery sztabki stali albo mały, średni lub duży surowy blok, gotowy do obróbki. Ekran opróżnia tygiel, żeby zmienić metal.

Robi formy do kuźni z mniejszą ilością blachy, z użyciem piasku, na prąd. Mocowanie, grzanie, wyjmowanie z formy: po jednej lampce na każde.

Wybierz część z katalogu, połóż na stole potrzebny surowy blok stali i patrz, jak głowica rzeźbi go przejście po przejściu.

Część decyduje o rozmiarze bloku: tłok mieści się w małym bloku, blok silnika potrzebuje dużego. W przeciwnym razie ekran pokazuje WRONG BLOCK.

Frezarka CNC wycina kształty, których nie zrobi ani młot, ani walcarka: podstawę tarczy, ramiona wału korbowego przemysłowego.

Jeden blok. Zamienia drewno, żelazo, miedź i redstone w małe i duże walce. Papier ścierny zużywa się po dziesięciu sztukach.

Sprężarka napełnia zbiornik powietrza na prąd. Kliknij ją prawym przyciskiem z wkrętarką: wąż się podpina, do 10 bloków, dalej się zrywa.

Wkrętarka wkręca; nie ma własnego powietrza, czerpie je ze zbiornika.

Montażownica opon łączy felgę z oponą: wybierz z katalogu koło do zbudowania.

Wyważarka pokazuje na czerwono miejsca na feldze, którym brakuje ciężaru: bryłka żelaza na każde, zakręć i koło jest wyważone.

32 wiadra dowolnego płynu, także z innych modów. Jego poziom widać z drugiego końca pomieszczenia.

Generator węglowy: węgiel, węgiel drzewny albo bloki (mieści 256), 80 sekund po 40 FE/t na sztukę. Potrzebuje wody (wiadro albo rura), inaczej ogień nie ruszy.

Zbudowany jest wokół przemysłowego wału korbowego, którego ramiona frezuje się jedno po drugim.

Bateria redstone wychodzi ze stołu warsztatowego naładowana i nigdy się nie ładuje ponownie: twoje pierwsze źródło, zanim zrobisz jakąkolwiek blachę. Rozbita w połowie pusta, wypada w połowie pusta.

Bateria stalowa to prawdziwy bufor (400 000 FE), który napełnia generator. Bateria kreatywna nigdy się nie wyczerpuje.

Kable wiesza się jak smycze: prawy przycisk na bloku, potem na drugim, do 16 bloków. Dalej kliknięcie zwykłego bloku stawia tam puszkę połączeniową. Kliknięcie ze skradaniem, żeby odpiąć.

Goły kabel miedziany boi się deszczu: iskrzy i się wyłącza. Kabel w osłonie, pokryty plastikiem (MoreIndustry: Petrol albo dowolny plastik), nic sobie z tego nie robi. Szpule przechowują kabel.

Gdy brakuje prądu, maszyna pracuje pełnymi cyklami, zamiast migotać.

Z młota albo walcarki. Mają wspólne tagi (c:plates/...), które rozpoznają inne mody.

Z walcarki, z założonymi żłobionymi walcami.

Odlewana w kuźni. Dziewięć sztabek daje blok.

Odlewane w kuźni w formach na bloki, małe, średnie albo duże, ze stali, żelaza, złota, miedzi albo netherytu: materiał dla frezarki 5-osiowej.

Ze szlifierki taśmowej, z każdego drewna vanilla, żelaza, miedzi i redstone. Kładą się wzdłuż osi ściany, w którą celujesz: poręcze, wałki, tralki, rury.

Blaszane ramy maszyn.

Drobne części: koła zębate z młota albo frezarki, śruby, sprężyny.

Płyty i pręty zamieniają się w cewki miedziane, silniki elektryczne i reduktory: wnętrzności każdej maszyny.

Szkło, złoto i redstone dają skrzynkę elektryczną, potem panel sterowania, a potem ekran dotykowy do maszyn CNC.

Podstawę tarczy się frezuje; z niej powstają tarcze i manometry maszyn.

Siedem bloków silnika, od małego 50 cm³ po boksera 1200, wycinanych na frezarce 5-osiowej z dużego surowego bloku.

Tłoki, korbowody i wały korbowe, na frezarce 5-osiowej.

Paliwo i powietrze silnika: wtryskiwacze, ECU, airbox, przewody.

Części pojazdów MoreTransport: koła, hamulce, zawieszenie, widelec, owiewka, światła, bak. Składa się je w samych modach pojazdów.

Ta książka. Książka i sztabka żelaza dają kolejną.

Pierwszy prąd w ogóle. Powieś miedziane wiadro pełne wody nad ogniskiem (prawy przycisk na ogniu): nagrzewa się, potem wrze przez dziesięć minut.

Postaw papierowe śmigło tuż nad wiadrem, a mały generator na końcu jego osi: 10 FE/t, dopóki woda wrze. Wiadro wody je dopełnia; pusta ręka je zdejmuje.

Rozdrabniacz zamienia wszystko, co da się skompostować, w miazgę. Komora fermentacyjna robi z niej biogaz i poferment – nawóz i zaczyn dla następnej partii (na pierwszą: zgniłe mięso albo drożdże z Extract).

Gazy idą od jednej maszyny do następnej rurami.

Oczyszczalnik rozdziela biogaz na czysty metan i CO2. Metan podgrzany z katalizatorem daje mieszaninę węglowodorów; kolumna destyluje z niej kanistry butanu.

Szesnaście wiader dowolnego gazu; szyjka przyjmuje kolor tego, co jest w środku. Rozbita zachowuje swój gaz.

Napełniarka pobiera gaz z rury na tylnym kołnierzu i go butelkuje: postaw butlę na wadze, głowica opuszcza się na zawór. Pusta ręka, żeby ją zabrać.