Przewodnik po mieście

Przylatujesz na lotnisko. Przy okienku na posterunku policji podajesz imię i nazwisko — pod nim będzie cię znało miasto, a nie pod twoim nickiem z Minecrafta. Widać je nad twoją głową, na czacie, w książce telefonicznej i w papierach policji.

Okienko wydaje ci od razu dwie rzeczy: twój dowód osobisty i twoją działkę. Noś dowód przy sobie — czytają go bramki metra i prosi o niego policja. Dowód można zgubić albo dać sobie ukraść; twoje nazwisko zostaje z tobą.

Nic się nie wytwarza. Stoły rzemieślnicze są zamknięte, a razem z nimi przecinarka i stół kowalski: wszystko, co masz, kupujesz przy ladzie. Dwa wyjątki to kuchnie restauracji i łańcuch produktu, na którym działa twój serwer.

Pieniądze wchodzą do miasta, kiedy sprzedajesz, a wychodzą z niego, kiedy kupujesz. To właśnie nie pozwala im rosnąć z niczego: kurs tam i z powrotem przy ladzie nigdy nic nie daje, bo cena odkupu jest zawsze niższa od ceny zakupu. A tego, co odrasta samo — pnączy, wodorostów, kaktusa — w ogóle się nie odkupuje.

Bankomat przechowuje to, czego wolisz nie nosić przy sobie, a to, co nosisz, możesz stracić przy przeszukaniu. Konto daje 2% na okres, z kapitalizacją: odsetki z jednego okresu same zarabiają kolejne. Nalicza się je wtedy, gdy korzystasz z konta, więc zapomniane konto nic na tym nie traci.

Zawód bierzesz w ratuszu. Każde wykonane zadanie jest płatne: nie ma ani szefa, ani pracownika, a na nikogo nie trzeba czekać, żeby pracować. Lada to branża, a nie firma.

Co do stopni — powiedzmy jasno. Każdy zawód je deklaruje, ale dziś tylko jedna czynność w całej grze daje doświadczenie: rewizja, przeprowadzana przez policjanta. Kucharz, górnik czy pizzaiolo zostanie więc na pierwszym stopniu, cokolwiek by robił. Stopnie istnieją, awansu jeszcze nie ma.

Policja jako jedyna dostaje pieniądze za czas, a nie za zadanie, bo nie ma nic do sprzedania — i płaci się jej tylko na służbie.

Restauracje to jedyna rzecz, którą miasto naprawdę wytwarza. Sześć lokali, sześć zawodów, ale jeden sposób pracy: przyjmujesz zamówienie przy kasie, przygotowujesz je, podajesz.

• Lodówka, zamrażarka i półka trzymają zapasy. Każdy lokal ma własne, a to, co w nich znajdziesz, zależy od tego, co serwuje.
• Maszyny gotują: frytownica, grill, piec. Wkładasz surowy kawałek, czekasz i wyjmujesz ugotowany kawałek albo gotowe danie.
• Blat do przygotowania składa. Kładziesz na nim składniki dania, a on oddaje talerz.

Składanie podlega trzem zasadom i są one celowo surowe. Potrzebujesz wszystkich podstawowych składników — kebab bez mięsa to nie kebab, któremu brakuje dodatku, to błąd. Potrzebujesz co najmniej jednego dodatku. I nie może być niczego obcego ani niczego podwójnie — dwie bułki nie dają wyższego burgera, nie dają w ogóle nic.

Zamówienie to danie, czasem dodatek, czasem napój. Płaci podanie dokładnie tego, co zamówiono; nie chodzi o szybkość, tylko o przeczytanie bonu.

Maszyny i ich czasy

Dania do złożenia

Pizza, osobny przypadek

Pizzę składa się na cieście, a potem wkłada do pieca, a jej menu to nazwane przepisy, a nie dowolne dodatki. Dostępne dodatki to: Sauce tomate, Creme, Mozzarella, Basilic, Jambon, Champignon, Chevre, Miel, Chorizo, Poivron, Oignon.

Napoje

Z nalewaka: Soda Orange, Limonade, Cola, Cola Zero, Eau. W puszkach: Canette soda orange, Canette lemonade, Canette cola, Canette cola zero, Canette blue energy, Canette green energy.

Lokal po lokalu

Zapasy każdego lokalu są inne: to, co trzyma w lodówce, w zamrażarce i na półce, to dokładnie to, czego wymagają jego przepisy.

Metro łączy miasto, twoją działkę i miejsca pracy. Żeby przejść przez bramkę, potrzebujesz biletu i dowodu osobistego. Policja może zamknąć peron.

Możesz zabrać ze sobą zwierzę, pod warunkiem że trzymasz je na smyczy.

Plan miasta pokazuje sklepy, okienka i trzy stacje, razem z ich współrzędnymi.

Działkę dostajesz na lotnisku, razem z papierami. Ma 44 bloki boku, a pod spodem około dziesięciu bloków ziemi — wystarczy, żeby wykopać piwnicę. Wokół niej powstaje droga w chwili, gdy zostaje ci przydzielona.

Bez czynszu. Budujesz na niej, co chcesz, i kupujesz ją blok po bloku. Nikt jej nie tknie bez twojej zgody — poza policją, jeśli ma powód.

Centrum miasta jest za to chronione: sklepów, restauracji i usług nie da się zniszczyć.

Policja pilnuje prawa, chroni mieszkańców i aresztuje przemytników. Na służbie mundur jest obowiązkowy, a narzędzia wypożycza komisariat; po służbie policjant jest mieszkańcem jak każdy inny.

• Przeszukanie — funkcjonariusz widzi, co masz przy sobie, ale nie może tego dotknąć.
• Paralizator unieruchamia na 5 s; opaski zaciskowe trzymają 3 min, a skuty nie możesz używać rąk.
• Więzienie — wyrok odsiaduje się w czasie gry online. Wylogowanie niczego nie odsiaduje.
• Adwokat, w ratuszu, kosztuje 15 000,00 i dzieli twój następny wyrok przez 2.
• Licencja produkcyjna kosztuje 40 000,00 i jest ważna 7 dni. Funkcjonariusz może poprosić o jej okazanie.

Skoro nic się nie wytwarza, wszystko przechodzi przez ladę. W mieście jest ich 15, a na nich 1887 artykułów łącznie. Każda ma swojego sprzedawcę pod własnym adresem: kupowanie to wyprawa, a nie menu.

Przy ladzie kolumna Kupno to to, co płacisz, a Odkup to to, co daje ci sklep. Myślnik oznacza, że sklep nie odkupuje tego artykułu. Wyszukiwarka przeszukuje cały sklep, nie tylko widoczny dział, i ignoruje znaki diakrytyczne.

Miasto Cube RP wynajmuje się z już zainstalowanym modem. Właściciel ustawia wyroki, pensje, ceny i kodeks karny na stronie swojego serwera, a serwer sam je wczytuje: żadnego pliku do edycji, żadnego restartu do zamawiania.

Zobacz oferty.